Er bestaat een bijzonder soort brander dat je niet elke dag tegenkomt: iemand die niet is opgegroeid met dromen over groene koffie en trommelbranders, maar er bijna per ongeluk terechtkwam en van dat ongeluk een missie maakte. Dat is precies het verhaal van Benjamin, de man achter Au Bon Kawa, een kleine branderij in de Franse provincie die in alle stilte probeert te bewijzen dat specialty coffee niet is voorbehouden aan branders in de grote steden. Ik bracht tijd met hem door, proefde zijn nieuwe Signatures-lijn en kwam terug met een stelling die ik in dit artikel wil verdedigen: beide koffies zijn over de hele linie echt uitstekend, maar elk schakelt nog een versnelling hoger zodra je er espresso van zet.
Au Bon Kawa bood aan me zijn Signatures-lijn toe te sturen om te testen. Het schrijven van dit artikel is volledig onafhankelijk: mijn proefnotities en conclusies zijn uitsluitend gebaseerd op gebruik in de praktijk, zonder enige commerciële invloed.
Een brander door toeval: het verhaal van Benjamin
Toen ik Benjamin vroeg waardoor hij in de koffie was “beland”, verraste zijn antwoord me: in het begin bijna niets. Hij was niet eens een grote koffiedrinker, maar een exportmanager die het bedrijfsleven wilde verlaten toen hij op Buroespresso stuitte, de zaak die Au Bon Kawa zou worden. Geen openbaring in zijn jeugd, geen groots plan: gewoon een man die een nieuwe richting zocht en in de koffie terechtkwam.
De eerste jaren stonden ver af van de huidige focus op specialty: Benjamin bleef capsulemachines in consignatie plaatsen en verkocht de koffie die erbij hoorde. Pas in 2015 stapte hij over op hele bonen, te beginnen met bekende Italiaanse merken als Vergnano en Lavazza. Het echte keerpunt kwam in 2018, toen hij zelf ging branden: een openbaring, vertelde hij me, minder door de machine dan door de mensen die hij ontmoette, met op de eerste plaats Michael Piacontino van Couleur Cafés in Rouen, die hem na een begin met commodity-koffie richting specialty stuurde. Die ontmoeting is letterlijk de geboorteakte van het merk.
Als je de brandmachine aan het werk ziet, is het moeilijk om niet te voelen welke weg eraan voorafging: geen speeltje voor een hobbyist, maar het gereedschap van een autodidactische vakman die batch na batch specifieke aromatische profielen najaagt in plaats van een generieke “huismelange”.
Filosofie: specialty coffee als gerookte zalm, niet als kaviaar
Wil je de filosofie van Benjamin in één zin, dan gaf hij me die zelf: specialty coffee is geen kaviaar, het is gerookte zalm. Kaviaar is bewust exclusief en onbetaalbaar geprijsd. Gerookte zalm daarentegen is een echte stap omhoog en blijft toch bereikbaar voor een eerlijke prijs. Dat is de maatstaf van Benjamin voor zijn hele aanbod: een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding, zodat de sprong van supermarktkoffie naar specialty nooit voelt als een andere wereld.
Dat vertaalt zich in twee toezeggingen: het werk van producenten waarderen en verantwoorde agroforestry, geen marketingpunt maar een selectiecriterium, vooral voor de Signatures-lijn, en weigeren neer te kijken op traditionele koffiedrinkers. Benjamin geeft toe dat zijn eigen ouders nog altijd niet zonder supermarktkoffie kunnen, en in plaats van hen te veroordelen kijkt hij “met mildheid” naar hen en leidt hij ze voorzichtig naar wat hij zelf mooi vindt. Daarom bevindt een deel van zijn aanbod zich bewust op “bijna specialty”-terrein, rond 79/80 op de SCA-schaal, tegen een toegankelijke prijs: een brug, geen muur, die drinkers van commodity-koffie bij de hand neemt in plaats van te eisen dat ze als kenners binnenkomen.
Les Signatures: de stelling van gerichte uitmuntendheid
In de Signatures-lijn krijgen de ambities van Benjamin hun duidelijkste vorm. Elke koffie in deze lijn moet aan een strikte reeks criteria voldoen: de producent moet duidelijk geïdentificeerd zijn en op de zak vermeld staan, agroforestry is verplicht en de kop moet echt expressief zijn in plaats van alleen maar schoon. Colombia is, zoals hij zelf toegeeft, op dit moment zijn favoriete oorsprong, want daar vindt hij de fruitige profielen waar hij het meest van houdt, op de voet gevolgd door Ethiopië.
Hier wil ik mijn stelling duidelijk formuleren, want ze vormt de ruggengraat van deze hele proefsessie: beide Signatures hielden prachtig stand bij alles wat ik ermee zette. Filter of espresso, geen van beide koffies voelde ooit als een compromis. Maar in espresso komen ze allebei pas echt tot hun recht, met een diepte en rijkdom waar de filterbranding alleen maar op kan zinspelen. Dat is geen gebrek van de filterbranding, het is gewoon espresso die laat zien waartoe deze bonen echt in staat zijn.
Op ontdekking naar nieuwe koffiebranderijen - Januari 2024
Maandelijkse specialty coffee-abonnementen: mijn ervaring met KB Roasters en Kawa in Parijs, en of dit ontdekkingsformat de moeite waard is.
Lees het artikel →
Proefbank #1: Pink Betania (Linarco Rodriguez, Colombia)
De Pink Betania komt van producent Linarco Rodriguez in Colombia, en het profiel dat Benjamin me op de zak beloofde was licht citroenachtig, karamel en nootachtig: een vrij klassieke signatuur van gewassen Colombiaanse koffie, maar met de expressiviteit die hij specifiek zoekt. Au Bon Kawa brandt hem in twee afzonderlijke profielen, een voor filter en een voor espresso, en precies daardoor kon ik mijn stelling onder gelijke omstandigheden testen.
Pour-over
Zo presteerde hij in de kop. Ik woog 16 g af op de Timemore Echo Dot, maalde die op de Millab M01 en zette de koffie met een Timemore Vector-dripper, en de Pink Betania leverde precies wat Benjamin op de zak beloofde: citroenachtige frisheid, karamelzoetheid en nootachtige diepte, allemaal duidelijk aanwezig in de kop. Geen hardheid, geen vlakke momenten: gewoon een schone, evenwichtige filterkoffie die echt waarmaakt wat op het etiket staat.
Echt goed als filterkoffie: de citroenachtige tonen, de karamel en de noten die Benjamin beloofde, komen allemaal duidelijk door in een schone, evenwichtige kop.
Espresso
Daarna stapte ik over op de speciale espressobranding, dit keer het donkerdere profiel dat Au Bon Kawa specifiek op druk afstemt, niet de filterbranding die ik net had getest, en zette ik er een espresso van: 18 g gewogen op de Timemore Basic 3, gemalen op de Timemore S3 ESP en gezet op mijn Lelit Mara X v2. Wat een verschil. Onder druk veranderde deze koffie in een absolute openbaring: stroperig en dicht, met de karamel en de noten op de voorgrond en de citrusachtige zuurgraad erin verweven als fris tegenwicht in plaats van als scherp randje. Het bewijst dat de aanpak van Au Bon Kawa met twee brandingen loont: dezelfde producent, dezelfde partij, maar een profiel dat specifiek is afgestemd om onder druk te schitteren.
De eerste slokken brengen een lichte, schone bitterheid met slechts een vleugje zuurgraad, maar het is de body die opvalt: vol en rond, en hij draagt het nootachtige karakter helemaal tot het einde. Deze koffie is niet overdreven zoet, niet kruidig en een tikje donkerder gebrand dan wat ik gewoonlijk drink, maar juist de balans maakt dat het werkt.
Een stroperige, explosieve shot met voorop de rijkdom van karamel en noten en daaronder een schone citroenachtige frisheid: een echt bevredigende espresso.
Proefbank #2: Guayaba Nature (José Elmer Molina, Colombia)
De tweede Signature, Guayaba Nature, komt van producent José Elmer Molina, eveneens in Colombia, en is op natuurlijke wijze verwerkt. Het profiel dat Benjamin hier beloofde, was tonen van kers met een zeer chocoladeachtige afdronk: het soort fruitgedreven kop met iets van een dessert die natuurlijke verwerking vaak oplevert, en net als de Betania bestaat deze koffie in een aparte filterbranding en een aparte espressobranding.
Pour-over
Anders dan de Pink Betania gedroeg de Guayaba Nature zich gelijkmatiger bij beide methoden, al had hij nog steeds een duidelijke favoriet. Ik woog 16 g af op de Timemore Echo Dot, maalde die op de Millab M01 en zette de koffie met de Timemore Vector-dripper: de kersentonen kwamen levendig door in de neus en bij de eerste slokken, terwijl de chocolade zich aandiende naarmate de kop afkoelde, rond, licht en echt aangenaam, precies het soort “zeer aanwezige aroma's” dat Benjamin beschreef toen hij me vertelde hoeveel hij van deze koffies houdt.
Levendige kers in de neus en bij de eerste slokken, chocolade die zich aandient naarmate de kop afkoelt: elegant en fruitgedreven.
Espresso
Als espresso, 18 g gewogen op de Timemore Basic 3, gemalen op de Timemore S3 ESP en gezet op mijn Lelit Mara X v2, ging de Guayaba Nature nog een niveau omhoog: de suikers van de natuurlijke verwerking vertaalden zich in echte body en rijkdom, terwijl het kersenfruit zich verdiepte tot iets wat dichter bij donkere kersenjam ligt, gehuld in een dikke, chocoladeachtige crema. Net als de Betania is hij over de hele linie uitstekend, maar in espresso komt hij pas echt tot zijn recht.
Dit is degene die me nog meer overtuigde dan de Betania: fruitig en rond in de neus, met zachte toetsen van chocolade, een body die aanwezig is zonder ooit zwaar te worden, en al bij de eerste slokken een lichte zuurgraad waar ik echt van houd. Zonder twijfel de beste balans van de twee Signatures.
Fruitig, rond en met een toets van chocolade, met een body die binnen de perken blijft en een lichte, innemende zuurgraad bij de eerste slokken: de meest evenwichtige van de twee Signatures en mijn favoriete shot van deze proefsessie.
Mijn oordeel over Au Bon Kawa
De missie van Benjamin, bewijzen dat een kleine brander in de provincie coffeegeek-waardige specialty coffee kan maken zonder de prijs op te drijven, komt duidelijk naar voren in deze twee Signatures. Hij jaagt geen hype of exclusiviteit na, maar een eerlijke verhouding tussen kwaliteit en prijs, die zowel liefhebbers als trouwe drinkers van supermarktkoffie insluit. Die mengeling van ambitie en bescheidenheid is zeldzaam, en dat proef je in de kop.
De grootste les uit deze crashtest: ga er niet van uit dat je het plafond van een koffie hebt bereikt na slechts één zetmethode. Beide Signatures waren echt uitstekend als filterkoffie, maar als espresso lieten ze een nog rijkere, intensere kant van dezelfde bonen zien.
Een puur egoïstische, nerdy wens voor de volgende keer: een iets lichtere branding van deze Signatures, niet omdat ze die nodig hebben, maar omdat ik graag zou zien hoe ver het fruit en de zuurgraad kunnen gaan.
Je vindt de volledige Signatures-lijn rechtstreeks bij Au Bon Kawa.
